Słownik zakupowy

Bio, eko, organic — różnice w polskim prawie

Czym różnią się oznaczenia bio, eko, organic i „naturalne" w Polsce? Wyjaśniamy podstawy prawne, certyfikaty i na co zwracać uwagę na zakupach.

Bio, eko, organic — czy to to samo?

W Polsce i Unii Europejskiej terminy „bio", „eko" i „organic" oznaczają dokładnie to samo — produkt rolnictwa ekologicznego, wytworzony zgodnie z unijnymi normami. Wszystkie trzy określenia są prawnie chronione na mocy Rozporządzenia (UE) 2018/848 w sprawie produkcji ekologicznej i znakowania produktów ekologicznych.

Oznacza to, że producent nie może umieścić na opakowaniu napisu „bio" lub „eko", jeśli produkt nie spełnia wymogów certyfikacji ekologicznej. W praktyce wszystkie te terminy wskazują na ten sam standard produkcji.

Co gwarantuje certyfikat ekologiczny?

Produkt z certyfikatem ekologicznym musi spełniać surowe wymagania:

  • Zakaz stosowania syntetycznych pestycydów i herbicydów
  • Zakaz stosowania nawozów sztucznych — dozwolone są nawozy organiczne (kompost, obornik)
  • Zakaz GMO — organizmy genetycznie modyfikowane nie są dozwolone
  • Dobrostan zwierząt — zwierzęta muszą mieć dostęp do wybiegu, więcej przestrzeni, karmienie paszą ekologiczną
  • Ograniczona lista dozwolonych dodatków do żywności — tylko ok. 50 E-numerów (wobec ponad 300 w żywności konwencjonalnej)
  • Minimum 95% składników ekologicznych — aby produkt mógł nosić oznaczenie „bio" lub „eko"

Unijne logo ekologiczne (euroliść)

Każdy produkt ekologiczny sprzedawany w UE musi być oznaczony euroliściem — zielonym logotypem w kształcie liścia utworzonego z gwiazdek na zielonym tle. Obok logo musi znajdować się:

  • Numer certyfikujący jednostki kontrolnej — np. „PL-EKO-01" (w Polsce działa kilka takich jednostek)
  • Miejsce pochodzenia surowców — „Rolnictwo UE", „Rolnictwo spoza UE" lub „Rolnictwo UE/spoza UE"

Jeśli na produkcie widzisz euroliść i numer certyfikatu, masz pewność, że produkt przeszedł kontrolę i spełnia normy ekologiczne.

Uwaga na „naturalne" — termin bez ochrony prawnej

W odróżnieniu od „bio", „eko" i „organic", określenie „naturalne" (lub „natura", „natural") nie jest chronione prawnie w odniesieniu do żywności. Producent może umieścić je na dowolnym produkcie bez spełniania jakichkolwiek dodatkowych wymogów. Dlatego:

  • Jogurt „naturalny" nie musi zawierać składników ekologicznych
  • Sok „100% natural" może pochodzić z owoców opryskiwanych pestycydami
  • Kosmetyk „naturalny" może zawierać głównie składniki syntetyczne

Zasada: Jeśli szukasz produktu ekologicznego, szukaj euroliścia i numeru certyfikatu, a nie napisu „naturalne".

Polskie przepisy

W Polsce rolnictwo ekologiczne reguluje Ustawa z dnia 23 czerwca 2022 r. o rolnictwie ekologicznym i produkcji ekologicznej, która wdraża Rozporządzenie (UE) 2018/848. Nadzór nad certyfikacją sprawuje Główny Inspektor Jakości Handlowej Artykułów Rolno-Spożywczych (IJHARS). Kontrole u producentów przeprowadzają akredytowane jednostki certyfikujące, takie jak Ekogwarancja PTRE, Bioekspert czy COBICO.

Praktyczne wskazówki na zakupach

Oznaczenie Chronione prawnie? Na co zwrócić uwagę
Bio / Eko / Organic Tak (UE 2018/848) Szukaj euroliścia i numeru certyfikatu
Naturalne / Natural Nie Termin marketingowy — sprawdź skład
Bez GMO Tak (regulacja krajowa) Dotyczy braku GMO, ale nie oznacza produkcji ekologicznej
Z ekologicznego chowu Tak (jeśli z certyfikatem) Powinno towarzyszyć logo euroliścia

Przeczytaj również

O autorze

Redakcja 111gazetki

Zespół redakcyjny 111gazetki.pl specjalizuje się w poradach konsumenckich dotyczących mądrych zakupów spożywczych w Polsce. Analizujemy programy lojalnościowe, porównujemy ceny w sieciach handlowych i testujemy aplikacje zakupowe, aby pomóc Ci oszczędzać na codziennych zakupach.